PPWR #3 — Przepisy art. 5–12 i raport badań (PFAS, metale)

0:02 Krok trzeci to przepisy. Każdy artykuł rozporządzenia jest tu osobnym kaflem z własnym statusem. Nie musisz znać rozporządzenia na pamięć — aplikacja zadaje pytania po kolei i wyjaśnia, skąd się biorą. Artykuł piąty dotyczy substancji w opakowaniu: metali ciężkich i związków PFAS. Pierwsze pytanie: czy opakowanie ma kontakt z żywnością.

0:25 Od tego zależy, czy potrzebne jest badanie PFAS. Od sierpnia obowiązuje zakaz PFAS w opakowaniach do żywności powyżej progów z rozporządzenia. Suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego nie może przekroczyć stu miligramów na kilogram. Skąd wziąć te liczby? Z raportu laboratorium. I tu zaczyna się wygoda. Zamiast przepisywać wyniki, wrzucamy raport do asystenta Bielika

0:52 — zwykłym spinaczem, jak załącznik w mailu. Zanim cokolwiek trafi do modelu, widzisz kurtynę: po lewej oryginał, po prawej wersja, w której nazwy firm i adresy zamieniliśmy na oznaczenia. Wyniki pomiarów zostają jawne, bo to one decydują o zgodności. Zatwierdzamy — i pola uzupełniają się same: ołów, kadm, rtęć, chrom sześciowartościowy i trzy wartości PFAS.

1:20 Liczby odczytuje ścisły parser, nie model językowy. Wartości wpisanych wcześniej ręcznie nie nadpisuje. Raport zostaje przypięty do produktu i trafi do dokumentacji technicznej. Artykuł szósty to recyklowalność. Opakowanie dostaje klasę od A do F według kryteriów projektowania pod recykling. Artykuł siódmy, o zawartości recyklatu, dotyczy tworzyw — przy tekturze aplikacja

1:46 pokazuje, dlaczego tego produktu nie obejmuje. Kolejne artykuły — minimalizacja, wielokrotne użycie, znakowanie — przechodzisz tak samo: pytanie, odpowiedź, dowód. Wszystko zapisuje się automatycznie, a pasek u góry pokazuje, ile zostało do końca. Komplet — ścieżka ukończona w stu procentach. Możemy wystawić deklarację.