SoC a zwykła substancja: ta sama definicja w PPWR i ESPR, a warunki identyfikacji nie są łączne
⏱ Aktualizacja: 2026-11-15 · źródło: rozporządzenie (UE) 2025/40 + Wytyczne KE C(2026) 3702
Producent opakowania pyta, czy każda substancja w materiale to od razu substancja potencjalnie niebezpieczna. Komisja w FAQ rozdziela te pojęcia i pokazuje, skąd bierze się definicja SoC oraz dlaczego do uznania substancji za SoC wystarczy spełnienie jednego z warunków.
W skrócie
- SoC (substancja potencjalnie niebezpieczna) jest w PPWR zdefiniowana przez odesłanie do ESPR, czyli tak samo jak w ESPR.
- Kryteria opierają się głównie na właściwościach niebezpiecznych i klasyfikacji CLP.
- Kryteria obejmują też negatywny wpływ na ponowne użycie i recykling materiałów.
- Warunki nie są łączne: spełnienie jednego z nich wystarcza, by substancję uznać za SoC.
Co mówi Komisja Europejska
„Warunki nie mają charakteru łącznego, co oznacza, że spełnienie jednego z nich powoduje uznanie substancji za SoC.”
Komisja Europejska — pytania i odpowiedzi do PPWR, Komisja Europejska, FAQ do PPWR, rozdz. III pyt. 2
Skąd pochodzi definicja SoC
Komisja odpowiada na dwa pytania naraz: czym różni się substancja od SoC i czy ESPR oraz PPWR traktują SoC tak samo. Definicja SoC w PPWR odsyła do ESPR (art. 3 ust. 1 akapit czwarty rozporządzenia o ekoprojekcie), więc pojęcie jest w obu aktach zdefiniowane identycznie. To ważne praktycznie: nie ma osobnej „opakowaniowej” listy kryteriów obok unijnej, którą trzeba by czytać oddzielnie.
Zwykła substancja to po prostu składnik materiału. Dopiero spełnienie kryteriów z ESPR czyni z niej SoC. Sam fakt, że substancja występuje w opakowaniu, nie oznacza więc, że jest SoC.
Dwie rodziny kryteriów i brak łączności
ESPR ustanawia kryteria identyfikacji SoC. Komisja streszcza je tak: opierają się głównie na właściwościach niebezpiecznych substancji i jej klasyfikacji zgodnie z rozporządzeniem CLP, ale obejmują też odesłanie do negatywnego wpływu na ponowne użycie i recykling materiałów w produkcie, w którym substancja występuje.
Z tego wynika kluczowy wniosek: kryteria nie muszą być spełnione razem. Substancja, która nie ma klasyfikacji CLP, ale utrudnia recykling materiału, może nadal być SoC, a substancja z klasyfikacją CLP jest nią niezależnie od wpływu na recykling. Producent, który sprawdza tylko jedną rodzinę kryteriów, może więc przeoczyć drugą.
Co zrobić w kartotece materiałowej
Przy zbieraniu danych od dostawców zapytaj o substancje w obu ujęciach, a nie tylko o klasyfikację CLP:
- czy substancja jest sklasyfikowana jako niebezpieczna w rozumieniu CLP,
- czy według dostawcy może negatywnie wpływać na recykling lub ponowne użycie materiału,
- w jakim materiale i w jakiej ilości występuje.
Odpowiedzi zapisuj przy konkretnym materiale, bo oświadczenie o substancjach dotyczy materiału w opakowaniu. Listy SoC nie podajemy: FAQ jej nie zawiera, a nie zgadujemy substancji ani progów. Ten tekst ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.
Szerzej o tym zagadnieniu: odpowiedź Komisji i omówienie na osobnej stronie.
Co z tym robi PPWRapka
W PPWRapce oświadczenie o substancjach (SoC) składasz osobno dla każdego materiału w kroku 2, a wyniki badań laboratoryjnych, np. PFAS czy metali ciężkich, wpisujesz do raportu badań. Bielik pomaga odczytać wgrany raport laboratorium i wskazać brakujące pola, a zapytanie do dostawcy o dane o substancjach wysyłasz z poziomu aplikacji (ponowienie najwyżej raz na 7 dni). PPWRapka nie ocenia, czy dana substancja jest SoC w rozumieniu ESPR, i nie prowadzi listy substancji: ocena należy do producenta wyrobu na podstawie danych od dostawców.
Sprawdź to na swoim opakowaniu
Załóż konto w PPWRapce, złóż oświadczenie o substancjach dla materiałów i wyślij zapytanie do dostawców.
- 1. zakładasz konto
- 2. opisujesz jedno opakowanie
- 3. pobierasz Deklarację Zgodności w PDF
Cytat pochodzi z dokumentu Rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) — pytania i odpowiedzi Komisji Europejskiej (Komisja Europejska, FAQ do PPWR, rozdz. III pyt. 2). Komentarz, wnioski praktyczne i opis działania aplikacji są nasze. Wiążący jest wyłącznie tekst rozporządzenia (UE) 2025/40.
Najczęstsze pytania
Czy każda substancja w opakowaniu to SoC?
Nie. Substancja staje się SoC dopiero po spełnieniu kryteriów z ESPR, a nie dlatego, że występuje w materiale.
Czy PPWR i ESPR definiują SoC tak samo?
Tak. Definicja SoC w PPWR odsyła do ESPR (art. 3 ust. 1 akapit czwarty), więc jest ta sama.
Czy trzeba spełnić wszystkie kryteria, żeby substancja była SoC?
Nie. Warunki nie są łączne: spełnienie jednego powoduje uznanie substancji za SoC.
Czy PPWRapka rozstrzyga, czy substancja jest SoC?
Nie. Aplikacja zbiera oświadczenia i wyniki badań, a ocenę robi producent wyrobu.
Źródła
- Rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych — pełny tekst w EUR-Lex (Dz.U. UE)
- Komisja Europejska — Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR): Frequently Asked Questions (oficjalny dokument)
- Wytyczne Komisji Europejskiej C(2026) 3702 z 5 czerwca 2026 r. (kopia PDF)
- FAQ Komisji Europejskiej do PPWR, rozdz. III pyt. 2 — Jaka jest różnica między substancjami a substancjami potencjalnie niebezpiecznymi (SoC)? Czy rozporządzenie w…
ℹ️ Materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny, nie stanowi porady prawnej. Wiążące są wyłącznie przepisy rozporządzenia (UE) 2025/40 oraz prawo krajowe. PPWRapka to narzędzie komercyjne, nie serwis administracji publicznej.